Het is donker in mijn hoofd,zwarte klauwen graaien en proberen,
de resten van mijn gedachtes vast te grijpen.
Resten die van waanzin niet langer meer weten,
waar ze horen,
wie ze zijn.
Wie is degene die wil schreeuwen,
maar de kracht daartoe verloren heeft?
Wie heeft deze winter uitgevonden,
en houdt de zomer tegen,
houdt de geur van lente in bedwang?
Waanzin,
pure waanzin,
zonder toekomst,
een oerschreeuw van binnenuit gegooid,
in het afval van het leven.
Wie zegt me hoe te gaan,
wie wijst me de weg uit de beschikking van het lot,
de zelfgecreëerde paden?
Is er een eind,
wie spreekt er tegen mij,
en laat me vergeten,
dat wat niet meer is?
Het donker neemt toe tot het gitzwart is,
dan wordt het stil...
misschien is dat nog wel erger,
veel erger dan de waanzin die ik ben...
Mijn naam is Jonah Kerns... vaarwel...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten